inanmadığım sana, yalanladığın bana veda.

Bu sayfa duygularım ve hayatım üzerine bir sayfa. Hissetmediğim hiçbir şeyi paylaşmadım ve paylaşmayacağım da. Buna istinaden küçük dünyam da almış olduğum bu büyük soluğumu sizinle paylaşmak istedim(ne kadar özel olsa da). Bu yazım da geçip gidecek ve arşiv de yerini alacak ama bu günlerime dair hissettiklerimin etkileri belki de ben de hep kalacak.  Bugün için fısıldayacaklarım bunlar...

     Siz hayatınızda sınırsız özveri de bulunup, senelerce bekleyip “yalanmış, biz zaten birlikte değildik!” cümlesiyle yeni bir hayata başlamanın heyecanını ve burukluğunu hissettiniz mi!! Ben yaşadım, ben yaşıyorum. Özveri; kişiye özeldir, kişiye ait, onunla bir, onun sorumluluğunda bir şeydir. Karşılığı tam gelmez belki ama birlikte yaşanır ve paylaşılır. Bunun hakkını vicdan verir.

     Tatlı bir yorgunluk var üzerim de. Uyuyamadığım günlerin uykusuzluğu vurmuş gözlerime, nasıl da yorulmuş, esnemeye bile muhtaç yaşamışım günlerce, yıllarca. İnandığım, arkasın da durduğum, çok şey adadığım ilişkim 05.10.2007 günü nihayet buldu. İçim huzurlu yeni bir yaşama alışmaya çalışır gibiyim. Biraz şaşkınlık da var üzerim de. Ama yine de mutlu gibiyim. İçim de doğru sonuca ulaşmanın mutluluğu var aslında.

Biz bir şartlanma değildik, bir alışkanlık hiç değil. "Biz" kelimesi anlamını bir kere de yitirmez. Ben bize dönüşse de, biz kolay kolay terk edilemez. Ne zamandır bitmesi için çabaladığım ilişiksizlikti bu. Bu benim kalbim de yaşattığım 14 yılı noktalamamdı. Seninle ben artık çocuk değiliz ki!! İsterdim ki hak etmediğim o birkaç saçma sözü duymayayım. İsterdim ki hiçbir gün ödün vermekten pişman olmadığım canımdan o kelimeleri duymayayım. Senin de o sözlere inanmadığını bilerek gidiyorum ben. O sözleri silemem, sevgime ömrüme hakaret eden o saçma düşüncelerini içime bir son olarak katarak gidiyorum ben. Ben başım dik bitiriyor, seni severek noktalıyorum. Sana düşene sen karar vereceksin elbette hayatına müdahalem yok artık. Gitmemi zorlaştıran, seninle geçirdiğim günlere yandıran o son sözlerini atıp gitmek istiyorum, ama olmayacak biliyorum. Sen beni iyi tanıyan, güzel izler bırakmadan intikam alarak giden, hoşça kal. Sadece hoşça kal

Sen benim meleğimdin ve öyle kalacaksın. Bunu sen de bozamazsın ki artık, çok geç. Ben seninle çok yaşadım ne çok yaşadım. Sevgime laf getirmeden yaşadım ben. Ben bir kere sevdim bir kere ağladım. Keşke meleğime dokunmasaydın. Seni tebessümle ansaydım. Sonlar ne kadar önemliymiş meğer. Ne verirsen ver, ne yaşarsan yaşa, o son bakış o son kelime kalıyormuş sadece insanın aklında. Senin istediğin oldu, o son, içim de öyle kaldı. Ben ne zaman inat ettim ki sana. Bir "bitsin" nelerime mal oldu baksana. Bir kere daha anladım ki; sana hayır denmez ve içinde kin olan sana söylediklerim kar etmez ama için rahat etsin meleğim, ben bu sözlerin acısını bir ömür çekerim. Çünkü sen, en önemli değerim olan arkadaşımı aldın benden. Şimdi tatlı bir yorgunluk var üzerim de; bir rüya bitmiş gibi!! Tadı sadece gözlerim de kalan koca bir sen gizli

Artık kendimle ve kendi adıma mutlu olma vakti. Yeni bir hayata ve bana merhaba

    http://www.youtube.com/watch?v=bvkxvFFdhaE