Küçük dünyama takılanlara fısıldadıklarım:)

http://www.sibelbay.blogspot.com

Thu, 08 Nov 2007 17:24:00 +0200

Evet ben gidiyorum. Sırtıma blogcuda ki tüm yazılarımı, başımın üzerine sizi de alarak taşınıyorum.

Doğru bu benim yeni adresim biraz buruğum ama evet bu benim yeni adresim.

Bu adresi bir aydan daha uzun bir süre önce tutmuştum. Kirasını ödeye ödeye geldi sıra yerleşmeye.

Ama yanımda siz de olduğunuz için sizi orada bekliyorum.

Dilerseniz iki lafa hatta yatıya beklerim.

Ağlamak gibi burdan çıkması çıkamıyorum(en çok gülen yüzleri özleyeceğim sanki) ama orada gülen bir yüzle karşılayacağım sizi. Değişiklik kime iyi gelmez ki!!

Görüşmek üzere...

Sevgiyle...

http://www.sibelbay.blogspot.com

.. ( devamı )

Eskişehir'e dört yetmeyen gün.

Thu, 01 Nov 2007 14:45:00 +0200

Güzel bir şehirden geldim. Sen ne kadar güzel bir şehirmişsin Eskişehir.

Şimdi kardeşim bu yazıyı okuduğunda yine şaşkın şaşkın gülerek diyecek ki; “abla abartma!”. “Aaa

"evet" dedim ben eririm:) .....falcı ismini nerden bildin!!!

Tue, 23 Oct 2007 17:32:00 +0300

"kedi getirdi bilmiyorum!!" haftasonu yazısının devamı...

......................................

Sonrasında ben baktım ki korkunun ecele faydası yok, çıkıyor her şekil insanın karşısına… Dişçimden aldığım ilk randevumu, sevgilimden ayrıldığım gün, acısını bastıran bir acıyla iptal etmiştim. Bu ikincisi; çocukların arkasına saklanarak gizlenecektim ki yok olmadı. Korku beni bir yerde yakaladı. İyi de oldu hoop, derken doktorum bana yine gülerken bitti gitti. Sadece minik bir düzeltmeyle işim bitti.

Ne zamandır bu kadar huzurlu bir arkadaş topluluğu içinde olamamıştım. Zaten zor, Zehra öyle kolay bulunur gibi değil. buradan İstanbul’a gideceksin, projelerini elinden alacaksın sonra onu sımsıkı kucaklayarak; tatlılığına, içten samimiyetine sahip olacaksın. Sonra Turgay, Nilüfer, adaşım Sibel(bayılırım Sibellerle gezmeye, her gelenin ortada dilek dilemesine), Nilüfer, kuzen Hande, minik Burak bir de zor bulunan adam Ercan. Kadro müthişti; İzmir’de olan bizler bile pek bir araya gelemeyip de o gün bu kalabalığın, o işin gücün içinde toplanması güzeldi.

kedi getirdi bilmiyorum!!! :))

Sun, 21 Oct 2007 11:38:00 +0300

Pazar sabahı bugün ve ben yeni uyandım. Kendini sevdirtmeyen siyah beyaz kedinin arkasından girdim bu odaya ve kimin olduğunu bilmediğim bu kedi beni bu odaya getirdi. Ev de geceden yapılan güzel kahvaltı planını beklemek durumunda olduğuma göre eskiden olsa televizyon izleyerek dolduracağım bu vakti blogcumu ziyaretle geçirmek istedim. Hayatımın minik boşluklarını doldurma sanatı. Bu arada Word'de yazmıyorum ama dikkatimi çekti blogcu beni madur etmeden her kaydımı kabul etti.

Kara bir Cuma geçirdim ve çabuk atlattım mı bilmiyorum. Bazı şeyler hayatımda öyle çabuk ve acımasızca değişiyor ki atlatıyor muyum bazen ne hissediyorum bilmiyorum. Bazen "amaaan" diyorum ve hiç sevmediğim bir şey yapmış olduğum için kendimden korkuyorum. Kestirip atmak kaçmaktır ve korkmaktır. Korkmak bilinçaltına atmaktır ve geri dönüşü kötü olur bilinçaltında gizlenenlerin. Bu yüzden belleğe atmayı hiç sevmiyorum.

Cumartesi aynı apartmanda kaldığımız arkadaşımın telaşına ortak oldum. Okul toplantısı günleri ufaklıklara ben bakarım ama bu sefer 3 ufaklık vardı. İrem, Emre bir de minik fare. Ben bir şey yapmadım o zaten vardı evde bilinen bir .. ( devamı )

her yaprağı kontrolle hayallerimi topladım, bayramımı kutladım.

Mon, 15 Oct 2007 15:41:00 +0300

Merhaba sevgili blog arkadaşlarım, mail atıp da ulaşamadıklarım, cebi kapalı olup unuttuklarım, tüm arkadaşlarım, herkesin geçmiş bayramını tekrar ya da en baştan bir daha kutlarım.

Bayram telaşı işte, biraz da hüzün vardı ya üzerimde ondan olsa gerek pek de sayfama bir şeyler yazamadım bayram öncesinde. Yazsam da kimseye dokunmayı istemedi pek içim. Anlayışınız için te

inanmadığım sana, yalanladığın bana veda.

Mon, 08 Oct 2007 15:04:00 +0300

Bu sayfa duygularım ve hayatım üzerine bir sayfa. Hissetmediğim hiçbir şeyi paylaşmadım ve paylaşmayacağım da. Buna istinaden küçük dünyam da almış olduğum bu büyük soluğumu sizinle paylaşmak istedim(ne kadar özel olsa da). Bu yazım da geçip gidecek ve arşiv de yerini alacak ama bu günlerime dair hissettiklerimin etkileri belki de ben de hep kalacak. Bugün için fısıldayacaklarım bunlar...

Siz hayatınızda sınırsız özveri de bulunup, senelerce bekleyip “yalanmış, biz zaten birlikte değildik!” cümlesiyle yeni bir hayata başlamanın heyecanını ve burukluğunu hissettiniz mi!! Ben ya

187. sayfadan yumurtladıklarım:))

Tue, 02 Oct 2007 15:17:00 +0300

Durum vahim; en yakınımda ki kitabın 187. sayfasını açacağım ve o sayfada ki ilk cümleyi size yumurtlayacagım. Neden mi!! Mimlendim. Sevgili tatlı cadım Aslı’cım beni mimledi. Bu da değişik bir şey olmuş, hoşuma gitti. Güzel güzel de... Ben bundan

Dr. Serkan Anılır ve "Cennete Girmek".

Wed, 26 Sep 2007 13:16:00 +0300

Türkiye adına da büyük başarılara imza atmış başarılı bir bilimadamı olan Serkan Anılır'ın ülkemiz için de çok faydalı olacağına inandığım için bu yazıyı yazıyorum. Kendisini özel olarak da tanıyor olmanın inancıyla, böyle bir şansın her zaman kapımızı çalmayacağını biliyorum. Ben de herkes gibi bir çarkım bu hayatta. Gereğince yaşamına bir şeyler katabilecek ve insanlık için elinden geleni yapabilecek bir çark. Ama bazı kiş

şaşkın gözlerle baktığımda pazartesiye rastladım.

Mon, 24 Sep 2007 11:38:00 +0300

Gözümden uyku akıyor. Herkesin pazartesi sendromu diye adlandırdığı duygusal çöküntüden öte bir şey benim ki. O çöküntü zaten oluyor ama neden bilmem!! Sanki evde oturarak ööylee bir sürü şeyi tekrarlasam çok mu mutlu olucam!! Olsun, gelip burada aynı şeyleri tekrarlarım adı da iş olur çalışma olur en azından. Her şey bir tekrardan ibaret değ

melekler resimlerde gizli, görünmeseler de!!

Wed, 19 Sep 2007 17:29:00 +0300

Eda Suner ve Devin Abla

Rengarenk umudun resimlerini koymak istedim sayfama. Sevgili Eda Suner'in aracılığı ve meleklerin insiyatifiyle daha bi inanarak, içlerinde yaşam saklı olan umutlarını besleyen nice yaşamlardan bir kaç anı fotoğrafı. Güvenle yaslanarak arkalarına bir yaşamı kovalamanın umudu, güveni onlar. Yarın belki benim ya da bir kardeşimin yüzünü güldürecek birlik bunlar. Bunun arkası gelecek elbet; 05/09/2007 tarihli yazımda ilk tebessümler bize aitti ama sonu gelmeyecek bir çok yüzü güldürdü melekler. Ben kendi şahsıma size, güzel gözleriyle dünyaya bakmayı bilen herkese teşekkür ediyorum. Bir başka melek, Arşimedmedikal,